Önemli Hatırlatma: Bu rehber; aceleyle alınmış kararların, ticari istismarların ve suçluluk duygusunun yarattığı sisi dağıtmak için hazırlanmıştır. Çocuğunuz eksik ya da bozuk değildir; sinir sistemi dünyayı çoğunluktan farklı bir frekansta algılamaktadır.

Psİkolojİk Bakış

Yalnız Değilsiniz ve Suçlu Siz Değilsiniz

Hastaneden ya da klinikten elinizde bir rapor veya tanı kelimesiyle çıktığınız o an; zamanın durduğunu, bildiğiniz dünyanın ayaklarınızın altından kaydığını hissetmiş olabilirsiniz. Boğazınızda kilitlenen bir düğüm, zihninizde yankılanan onlarca cevapsız soru ve kalbinizde tarif edilmesi güç bir ağırlık olması son derece doğaldır.

Şu an hissettiğiniz şok, inkar, öfke ya da derin kafa karışıklığı; çocuğunuzu sevmediğinizin veya sürece direnç gösterdiğinizin işareti değildir. Bu, insan zihninin belirsizlik karşısında verdiği en ilkel ve insani savunma tepkisidir.

Zihninizin derinliklerinde beliren şu fısıltıyı susturarak başlayalım:

“Ben nerede hata yaptım?”

Çocuğunuzu sevme biçiminizde, ebeveynliğinizde hiçbir hata yok.

Çocuğunuza hamileyken yaşadığınız bir stres otizme yol açmadı.

Ona yemek yedirirken veya işe giderken birkaç saat fazla izlettiğiniz ekran otizme neden olmadı.

Yeterince parka götürmemiş olmanız, işten yorgun dönüp oyun oynamadığınız o akşamlar bu tabloyu yaratmadı.

KLİNİK GERÇEK:

Otizm, yanlış ebeveynlik tutumlarının ya da yetersiz ilginin bir sonucu değildir. Otizm; insan çeşitliliğinin bir parçası olan, nörogelişimsel bir beyin ve sinir sistemi yapılanmasıdır. Çocuğunuz hastalanmadı; çocuğunuzun zihni dünyayı farklı bir duyusal ve bilişsel haritayla işliyor.

Piyasa Gürültüsüne Karşı İlk Kalkan

Tanı konulduğu andan itibaren çevrenizden, akrabalarınızdan ve özellikle sosyal medyadan üzerinize devasa bir bilgi dalgası hücum edebilir. Herkes size bir yöntem, bir “mucize doktor”, özel bir karışım ya da belirli bir diyet önermeye başlayacaktır.

Kapitalist piyasa mekanizması ve sözde “sağlık” tüccarları, tam da şu an hissettiğiniz panik halini avlamak üzere kurgulanmıştır.

• Otizm bir kriz, savaş açılması gereken bir düşman ya da “iyileştirilmesi” (cure) gereken bir hastalık değildir.
• Çocuğunuzun kişiliğini silmeye, onu zorla “tipik” bir birey gibi davrandırmaya çalışan her yaklaşım travmatiktir.
• Çocuğunuz aynı çocuktur: Bu sabah gözünü açtığında güldüğü şeye yine gülüyor, sevdiği dokuyu yine seviyor, sarılmak istediğinde yine size sığınıyor. Değişen tek şey; artık onun dünyasını daha iyi anlamanızı sağlayacak bir yol haritasına sahip oluşunuzdur.

Şimdi derin bir nefes alın. Koşmayı durdurun. Bu labirentten çıkmanın ilk adımı hızlanmak değil, durmaktır.